چند ماده تاریخ؛ سقوط خاموش

به گزارش کشتی کروز، هنوز هم بر ما روشن نیست که دلیل امتناع دولت از افشای حقیقت و پذیرش مسئولیت هواپیمای اوکراینی چه بود؛ اهمیت این سوال در این است که اعتماد عمومی نسبت به رسانه های رسمی از بین رفته است.

چند ماده تاریخ؛ سقوط خاموش

گروه دانشگاه کشتی کروز، سیمین ربیعی؛ یک فروند هواپیمای بوئینگ 800-737 متعلق به شرکت هواپیمایی اوکراین اینترنشنال با شماره پرواز 752 با 167 مسافر و 9 خدمه پرواز که در ساعت 6 و 12 دقیقه روز (چهارشنبه 18 دی ماه) از فرودگاه امام خمینی(ره) به مقصد کی یف پرواز کرده بود، پس از قطع ارتباطات با بخش کنترل ترافیک در ساعت 6 و 18 دقیقه در حوالی صباشهر از توابع استان تهران سقوط کرد و همه سرنشینان آن جان باختند. چند روز بعد از این حادثه (در تاریخ 21 دی ماه 1398) تعیین شد که خطای انسانی موجب اصابت موشک به این هواپیمای مسافری شده است.

هنوز هم بر ما روشن نیست که دلیل امتناع دولت ایران از افشای حقیقت و پذیرش مسئولیت تا تاریخ21 دی ماه 1398 چه بود؛ اهمیت این سوال در این است که اعتماد عمومی نسبت به رسانه های رسمی جمهوری اسلامی ایران از بین رفت؛ چرا که دولت ایران تا آنجا که می توانست، از افشای حقیقت جلوگیری کرد و در واقع پس از آن که گردش آزاد اطلاعات توسط رسانه های جمعی و غیر رسمی کنترل افکار عمومی را در دست گرفت، دولت ایران عملا ناچار به پذیرش و اعلام رسمی واقعیت ماجرا شد.

اما نگاهی بیندازیم بر معاهدات بین المللی در زمینه هوانوردی: طبق بند د ماده 3 عهدنامه شیکاگو کشورها موظفند سلامت و امنیت هوانوردی های مذکور در این قانون را فراهم کنند و طبق ماده 5 همین عهدنامه، هواپیماهای کشوری حق عبور بدون توقف را دارند.

با جمع دو مورد فوق تعیین می شود که کشور مبدا حق تعدی به هواپیماها را ندارد و در صورتی که مقررات عبور ترانزیت را رعایت کنند، کشور مبدا نباید محدودیتی برای آن ها ایجاد کند .

اقدام ایران در شلیک موشک به هواپیمای بویینگ اوکراینی، نقض معاهده شیکاگو است و مسئولیت بین المللی ایران را به دنبال دارد. به جز بحث مسئولیت، بحث جبران خسارت و پرداخت غرامت هم مطرح است. 176 نفر در این حادثه جان باختند.

بنابر ماده 20 معاهده وورشو، در صورتی که متصدی حمل و نقل (شرکت هواپیمایی اوکراینی) ثابت کند که تمام تدابیر لازم را برای جلوگیری از خسارت اندیشیده، و یا اینکه اندیشیدن چنین تدابیری از عهده او و عاملینش خارج بوده، مسئولیتی در جبران خسارت نخواهد داشت.

به دلیل وجود رابطه علیت بین شلیک موشک (که منتسب به دولت ایران است) و خسارت وارده، مسئولیت جبران خسارت به عهده دولت ایران است. به گزارش ایرنا از معاونت حقوقی نهاد ریاست جمهوری، طبق مصوبه هیات دولت، وزارت راه و شهرسازی موظف شده است تا با همکاری دستگاه های ذی ربط ترتیب پرداخت مبلغ 150 هزار دلار یا معادل یورویی آن به خانواده ها و بازماندگان هریک از جان باختگان را در اسرع وقت فراهم و مبالغ را براساس مستندات به ذی نفعان پرداخت کند. همچنین در مصوبه پیشنهادی آمده است که این جبران مانع از پیگیری جنبه کیفری موضوع در مرجع قضایی صلاحیت دار نیست.

گفتنی است که رسانه های رسمی داخلی همچنان از شفافیت در این باره امتناع می کنند و رسانه میزان، ایرنا و ایسنا آخرین اخبار در این باره را تابستان 99 منتشر کرده اند! بنابراین اطلاع دقیقی از سیر پرداخت غرامت ها در دست نیست.

سیمین ربیعی - دانشجوی کارشناسی حقوق دانشگاه تهران

انتشار یادداشت های دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط کشتی کروز نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه ها و فعالین دانشجویی است.

منبع: خبرگزاری دانشجو

به "چند ماده تاریخ؛ سقوط خاموش" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "چند ماده تاریخ؛ سقوط خاموش"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید